Overslaan naar inhoud

Linda Bais

Volgens de Franse filosoof Jean Baudrillard komt fotografie tegemoet aan een diepgeworteld verlangen van de mens naar een object: niet naar dat wat ik mis, niet naar wat mij mist, maar naar dat wat mij niet mist.


Het is een beknopte samenvatting van mijn eigen ambivalente houding ten opzichte van het gebruik van het medium fotografie. Ik herken hierin dat een onderwerp zich aan mij opdringt en niet andersom. Voor mij is de camera het medium dat ik gebruik om verschijnselen vast te leggen; dat wat er achter het object lijkt te schuilen.

Datgene wat aanvankelijk ongrijpbaar, onzichtbaar en misschien ook onvindbaar lijkt, vormt voor mij een uitdaging. Het vormgegeven beeld – als foto, – maar de laatste jaren ook weer als tekening, object of andere media – ontstaat bij mij dan ook vrijwel altijd vanuit mijn onderbewuste. in reactie met het te fotograferen of te tekenen object. Daar ligt voor mij een grote waarde.

Fotomontages en table-top

Ik studeerde ‘Mixed Media’ af aan de HKU. De eerste jaren daarna legde ik mij toe op analoge fotomontages en table top-fotografie. Ook combineerde ik diaprojecties met foto’s. Ik maakte surreĆ«ele taferelen met beelden uit de massa-media en met eigen foto’s. Het was een periode van onderzoek met betrekking tot het medium fotografie dat mij steeds meer als zelfstandige uitdrukkingsvorm begon te fascineren.

Fictieve Werkelijkheid

Mijn verlangen om de visuele wereld om te buigen naar hoe ik deze zie en wil vormgeven, monde uit in fotografische registraties met vervreemde effecten. Steeds vaker ontdekte ik hoe ik op mijn specifieke manier de werkelijkheid om ons heen (waar fotografie onvermijdelijk aan gekoppeld is) naar mijn hand kon zetten met de camera zelf zonder table-top constructies of fotomontage-technieken.

Ensceneringen

Zowel met alledaagse als met emotioneel beladen persoonlijke voorwerpen die ik bewaar, maak ik in mijn atelier ensceneringen. Deze ‘beperking’ van ruimte bood me nieuwe vrijheid. Vergelijkbaar met de tabel-top en fotomontages, maar nu op grotere schaal. En soms met mensen als model. Het werken met mensen voedde mijn interesse voor portretfotografie en een spectiefiek thema: het mannelijk naakt

Mannelijk Naakt

In zeven series, in de periode 2013- 2019, onderzocht ik op welke manieren ik het mannelijk lichaam wilde tonen. Van suggestieve beelden met licht en schaduw tot mysterieuze beelden buiten op locatie. De laatste serie eindigde met nachtelijke fotoshoots op locatie bij enkele bunkers van de Atlantikwall.

Reise Nach Jerusalem

In 2013 startte ik ook met mijn onderzoek naar de afkomst van mijn moeder. Dit groeide uit tot een concreet beeldend project: hoe geheimgehouden en moeilijke kwesties in onze familiegeschiedenis met betrekking tot de Tweede Wereldoorlog doorwerken in volgende generaties. In dit langdurige project genaamd ‘Reise Nach Jerusalem‘ – de Duitse benaming voor het spel stoelendans – geef ik vanaf 2019 deze zoektocht vorm in een installatie met foto’s, tekeningen, objecten en audiovisueel werk. Tijdens exposities betrek ik er ook specialistische sprekers bij die zich direct of indirect met hetzelfde thema bezighouden.